ιπποφαές

Καλλιέργεια Ιπποφαές


ιπποφαές

ιπποφαές

Η καλλιέργεια του Ιπποφαούς  (Hippophae rhamnoides)

ΒΟΤΑΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

 Το ιπποφαές είναι ένα φυτό δίοικο, αγκαθωτό, φυλλοβόλο. Τα φύλλα του μοιάζουν με εκείνα της ιτιάς και εμφανίζονται 7-10 ημέρες μετά την εμφάνιση των ανθέων.

Τα άνθη του είναι πρασινωπά, απέταλα, πολύ μικρής διαμέτρου (3mm), σχεδόν αδιόρατα, και εκπτύσσονται πριν από την έκπτυξη των φύλλων. Υπάρχουν φυτά που φέρουν μόνο αρσενικά άνθη και φυτά που φέρουν μόνο θηλυκά.
Οι οφθαλμοί από τους οποίους προέρχονται τα αρσενικά άνθη είναι πιο ογκώδεις και πιο στρογγυλοποιημένοι από εκείνους των θηλυκών.
Ο καρπός του έχει χρωματισμό που ποικίλει στην ωριμότητα του, από το κίτρινο μέχρι το κόκκινο. Το σχήμα του καρπού ποικίλει από το ωοειδές, το κυλινδρικό έως το σφαιρικό.

Περικλείει ένα σπόρο που περιβάλλεται από το σαρκώδες περικάρπιο. Το βάρος των 100 καρπών ποικίλει μεταξύ 40-60 gr. Οι καρποί ωριμάζουν περίπου 100 ημέρες από την ημερομηνία που θα γίνει η επικονίαση.
Οι ρίζες του αναπτύσσονται κυρίως προς τα πλάγια ενώ επίσης αναπτύσσονται, πολυάριθμες δευτερεύουσες ρίζες.
Επίσης έχει το χαρακτηριστικό γνώρισμα να αναπτύσσει αγκάθια στο άκρο και τα πλάγια των βλαστών.
Το ιπποφαές όπως και μερικά άλλα είδη της οικογένειας των Eleagnacees αναπτύσσουν οζίδια σε ρίζες ηλικίας 1-2 ετών. Τα οζίδια είναι τα κοινά όργανα της συμβίωσης των ριζιδίων του φυτού με τα Frankia που είναι ένα είδος ακτινοβακτηρίων που δεσμεύουν το άζωτο από τον ατμοσφαιρικό αέρα


 

Η ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΙΠΠΟΦΑΟΥΣ

Το ιπποφαές μπορεί να καλλιεργηθεί από το υψόμετρο της θάλασσας μέχρι τα 3900μ. Οι θερμοκρασίες που ανέχεται κυμαίνονται μεταξύ -43ο C και 40ο C.
Το φυτό αυτό όταν είναι σε πλήρη ανάπτυξη, θεωρείται ότι είναι ανθεκτικό στην ξηρασία. Τα δύο 2-3 πρώτα χρόνια, όμως πρέπει να ποτίζεται τακτικά ώστε να αναπτυχθεί χωρίς προβλήματα.
Τα άνθη αναπτύσσονται γενικά σε βλαστούς του προηγούμενου έτους και η διαφοροποίηση τους πραγματοποιείται κατά την προηγούμενη βλαστική περίοδο.

Το δέσιμο των πρώτων καρπών μπορούμε να πούμε ότι γίνεται σε ηλικία 4-6 ετών στα δενδρύλλια που παράγονται από σπόρο και 2-3 ετών στα δενδρύλλια που παράγονται από μοσχεύματα.
Μεγάλες ποσότητες γύρης απελευθερώνεται όταν η θερμοκρασία του αέρα φθάνει τους 8ο -12ο C. Τα θηλυκά άνθη είναι δυνατόν να γονιμοποιηθούν για μία διάρκεια 10 ημερών στην συνέχεια χάνουν την δυνατότητα αυτή. Η γονιμοποίηση εξασφαλίζεται με τον αέρα, επειδή τα άνθη του δεν παράγουν νέκταρ και επομένως δεν προσελκύουν τα έντομα.
Ο πολλαπλασιασμός του ιπποφαούς γίνεται με σπόρους ή με μοσχεύματα. Τα φυτάρια που παράγονται από σπόρο παρουσιάζουν μεγάλη παραλλακτικότητα όσον αφορά το μέγεθος και τα χαρακτηριστικά της καρποφορίας τους. Με τον πολλαπλασιασμό με μοσχεύματα, παράγονται φυτά κλώνοι.

Οι κλώνοι έχουν ένα μόνο γονέα και επομένως είναι γενετικά όμοιοι με τον γονέα αυτό. Ο αγενής πολλαπλασιασμός είναι ο πλέον κατάλληλος για την παραγωγή φυτών ιπποφαούς επειδή μας επιτρέπει εκ των προτέρων να καθορίζουμε το φύλλο του φυτού και επομένως να καθορίζουμε την αναλογία αρσενικών / θηλυκών φυτών στις νέες φυτείες ιπποφαούς που εγκαθιστούμε.


 

Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΙΠΠΟΦΑΟΥΣ

Το ιπποφαές είναι είδος που προσαρμόζεται καλά στις αντιξοότητες του κλίματος.
Το ιπποφαές πρέπει να καλλιεργείται σε τοποθεσίες που δέχονται χωρίς εμπόδια το ηλιακό φως. Όλες οι καλλιεργητικές εργασίες που ευνοούν τον καλό φωτισμό έχουν ευνοϊκή επίδραση.
Το φυτό αυτό, προσαρμόζεται σε μεγάλη ποικιλία εδαφών και μπορεί να αναπτυχθεί ακόμη και σε οριακά εδάφη όπως είναι τα χαλικώδη εδάφη ή τα αμμώδη που είναι φτωχά σε θρεπτικές ουσίες και τα οποία έχουν μικρή δυνατότητα συγκράτησης του ύδατος. Η ιδανική αλατότητα για το ιπποφαές πρέπει να είναι κατώτερη του 1,5mS/cm.
Το ιπποφαές είναι ένα φυτό που δεν επηρεάζεται από το είδος της προηγούμενης καλλιέργειας.

Κατά την φύτευση του βέβαια, θα πρέπει το έδαφος να έχει καθαριστεί από τα υπολείμματα των ριζών της προηγούμενης καλλιέργειας (ιδίως δενδροκομικής).
Επειδή ο όγκος του εδάφους που αξιοποιούν οι ρίζες του φυτού αυτού, είναι μικρός και οι ρίζες του επιφανειακές, κατά την διάρκεια των (3) πρώτων ετών μετά την φύτευση του, μπορεί να υποφέρει από έλλειψη νερού που προέρχεται από την ταχεία ξήρανση του χώματος του εδάφους των πρώτων εκατοστών βάθους.
Υπάρχουν διάφορες καλλιεργητικές τεχνικές που ευνοούν την διατήρηση της υγρασίας του εδάφους ενώ περιορίζουν τις απώλειες του. Μία από αυτές τις τεχνικές είναι εκείνη της κάλυψης της επιφάνειας του εδάφους (εδαφοκάλυψη) με άχυρα, ξηρά χόρτα ή πλαστικό. Παρά το ότι το φυτό αυτό είναι πολύ ανθεκτικό σε καταστάσεις ξηρασίας, μία πολύ παρατεταμένη περίοδος ξηρασίας χωρίς βροχοπτώσεις, μπορεί να είναι επιζήμια για τα νεαρά φυτάρια. Στις περιπτώσεις θα πρέπει να προβλέπεται απαραιτήτως η άρδευση των δενδρυλλίων έστω και με μικρές ποσότητες νερού.

Η προετοιμασία του εδάφους πριν από την φύτευση

Επιφανειακά στο έδαφος γίνεται κατεργασία με άροση χρησιμοποιώντας δισκάροτρο. Η κατεργασία αυτή με το δισκάροτρο, το φθινόπωρο κάνει πιο αφράτο το έδαφος, αυξάνει την ικανότητα του για απορρόφηση και συγκράτηση μεγαλύτερων ποσοτήτων ύδατος και βελτιώνει την φυσική του κατάσταση κατά την φύτευση του ιπποφαούς την άνοιξη.
Το έδαφος προετοιμάζεται έτσι ώστε δεχόμενο την φύτευση των δενδρυλλίων να είναι καθαρό και χωρίς την παρουσία ζιζανίων
Το ιπποφαές είναι φυτό που αποδίδει καλύτερα σε εδάφη που στραγγίζουν καλά. Ο υπεδάφιος ορίζοντας καλό είναι να ευρίσκεται σε βάθος μεγαλύτερο του ενός μέτρου κατά την μεγαλύτερη διάρκεια του έτους.

Η οξύτητα και η αλκαλικότητα του εδάφους, εκτός ακραίων περιπτώσεων, δεν αποτελούν περιοριστικούς παράγοντες της καλλιέργειας του ιπποφαούς, όμως το φυτό αυτό προτιμά ρΗ εδάφους που να κυμαίνεται μεταξύ 5,0- 8,3.
Η εγκατάσταση μίας φυτείας με στόχο την παραγωγή καρπών, εξαρτάται πάρα πολύ από την κατάσταση γονιμότητας του εδάφους και την υγρασία του εδάφους.


 

Η ΦΥΤΕΥΣΗ

Πριν από την φύτευση, πρέπει να γίνουν ορισμένες προκαταρκτικές εργασίες όσον αφορά την ισοπέδωση του εδάφους και την χάραξη των γραμμών φυτεύσεως, όπως γίνεται κάθε φορά που εγκαθίσταται μία νέα δενδροφυτεία. Οι αποστάσεις των γραμμών φυτεύσεως πρέπει να είναι 3 – 4μ και οι αποστάσεις των φυτών επί της γραμμής 2-1,5μ, ώστε να δίνουν περίπου 165 φυτά το στρέμμα.

Κατά την εγκατάσταση μίας φυτείας ιπποφαούς, συνιστώνται από διάφορους συγγραφείς ποικίλες αναλογίες αρσενικών/ θηλυκών φυτών όμως μία αναλογία που να κυμαίνεται μεταξύ 8-12% είναι η καλύτερη.


 

ΟΙ ΕΤΗΣΙΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗΣ ΤΗΣ ΦΥΤΕΙΑΣ

Το ιπποφαές, έχει πολύ μικρότερες ανάγκες σε άζωτο, φωσφόρο και κάλιο, από τα άλλα καλλιεργούμενα δένδρα. Εντούτοις αντιδρά θετικά στα φωσφορικά λιπάσματα, κυρίως σε εδάφη φτωχά σε φωσφόρο. Συνιστάται μία ποσότητα 60-80 κιλά/στρ υπερφωσφορικό το οποίο πρέπει να ενσωματώνεται βαθιά στο έδαφος κατά την προετοιμασία της φύτευσης.
Μία ετήσια λίπανση 10-15kg του τύπου Ν, Ρ, Κ (11-15-15) που εφαρμόζεται τον χειμώνα βελτίωσε σε πολλές περιπτώσεις το μέγεθος και την ποιότητα των καρπών.
Επίσης ο ψεκασμός των φύλλων με ιχνοστοιχεία (χαλκού, μολυβδαινίου, μαγγανίου, ιωδίου, βορίου και ψευδαργύρου) προκάλεσε αύξηση του μέσου βάρους των καρπών μέχρι 34,5% σε κάποιες περιπτώσεις.

Μία καθυστέρηση στο άνοιγμα των οφθαλμών και της έκπτυξης των ανθέων κατά την άνοιξη, η παρουσία μικρών χλωρωτικών φύλλων κατά μήκος των κλαδιών τους, η γενικότερη μειωμένη ανάπτυξη του φυτού και η δημιουργία μικρού μεγέθους καρπών είναι συμπτώματα έλλειψης ψευδαργύρου. Το ιπποφαές είναι ένα πολύ σκληραγωγημένο φυτό το οποίο προσαρμόζεται πολύ εύκολα σε όλες τις αντίξοες κλιματικές συνθήκες.

Στην άρδευση της νέας φυτείας, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε πολλές μεθόδους. Οι πιο καλύτερες μέθοδοι είναι δύο:

1).Η εναέρια άρδευση.
Με την άρδευση αυτή οι σωλήνες αρδεύσεως ευρίσκονται σε υποστυλώματα σε ένα ύψος 2-2,5m ενώ τα μπεκ ευρίσκονται σε κατάλληλες αποστάσεις ανάλογα με τις αποστάσεις των φυτών επί της γραμμής φυτεύσεως και τις αποστάσεις μεταξύ των γραμμών.

2).Η Στάγδην άρδευση.
Οι αποστάσεις που χωρίζουν τους σταλάκτες είναι 20 cm και κάθε ένας από αυτούς έχει δυνατότητα να παρέχει 4 λίτρα νερού/ ώρα με μία πίεση 15 PSI.
Το κλάδεμα στο ιπποφαές γίνεται, με σκοπό την δημιουργία του κατάλληλου μεγέθους και του σχήματος του θάμνου, ώστε να εξασφαλίζεται η ομαλή ανάπτυξη της παραγωγής και να ευκολύνεται η συγκομιδή των καρπών.
Δύο τρόποι κλαδέματος σχηματισμού μπορούν να εφαρμοστούν στο ιπποφαές.

Α) Δέντρο με κεντρικό ελαφρά τροποποιημένο άξονα
Ο στόχος της κλαδεύσεως αυτής είναι η δημιουργία ενός δέντρου με ένα κύριο άξονα. Στο τέλος του δευτέρου έτους πρέπει να απομακρύνεται κάθε νέος βλαστός που βγαίνει σε ύψος από το έδαφος μέχρι τα 30cm, ενώ ταυτόχρονα να κλαδεύονται στο ένα μάτι όλοι οι πλάγιοι βλαστοί ώστε να υπάρχει η επικράτηση του ακραίου βλαστού. Επίσης πρέπει να γίνεται καθαρισμός των εσωτερικών βλαστών. Για να παραμείνει το δένδρο στο επιθυμητό ύψος (όχι περισσότερο των 2-2,5 m) πρέπει να κόβεται ο κεντρικός άξονας μετά το τέταρτο χρόνο στο κατάλληλο ύψος.

Β) Δέντρο σε μορφή κυπέλλου
Στο τέλος του δεύτερου έτους όλοι οι νέοι βλαστοί που είναι σε ύψος μικρότερο των 30cm από το έδαφος απομακρύνονται. Επίσης απομακρύνεται και ο ακραίος βλαστός και κλαδεύονται στο ένα μάτι οι πλάγιοι βλαστοί ενώ ταυτόχρονα γίνεται κλαδοκάθαρος σε όλα τα βλαστάρια ώστε να διατηρηθεί το δένδρο στο επιθυμητό ύψος(< 2m) Το δένδρο οφείλει να κλαδεύεται κάθε έτος για να απομακρύνονται τα παλιά βλαστάρια όπως και εκείνα που αναπτύσσονται εσωτερικά. Η ζώνη παραγωγής των καρπών προωθείται σταδιακά προς τα άνω και εξωτερικά και το φυτό παίρνει σταδιακά την μορφή ομπρέλας.

Γενικά μπορούμε να πούμε ότι το μέτριο ετήσιο κλάδεμα καρποφορίας, ευνοεί την αύξηση της παραγωγής και επιμηκύνει την διάρκεια της παραγωγικής ζωής του φυτού. Το ιπποφαές συνήθως φθάνει σε ύψος 2-3m σε ηλικία 4 ετών. Στην ηλικία αυτή σχηματίζεται ο κύριος κορμός του θάμνου ο οποίος πρέπει κάθε χρόνο να καθαρίζεται από τους πλάγιους βλαστούς που φύονται από την βάση του. Τα βλαστάρια που έχουν μεγάλο μήκος πρέπει να κορυφολογούνται ώστε να ευνοείται η ανάπτυξη πλάγιων βλαστών. Στα ώριμα φυτά που έφθασαν το στάδιο της παραγωγής καρπών, πρέπει κάθε χρόνο να γίνεται κλάδεμα καρποφορίας, ώστε να επιτρέπεται η είσοδος του φωτός στο εσωτερικό του θάμνου. Επίσης πρέπει να κλαδεύονται οι βλαστοί που έχουν ηλικία μεγαλύτερη των 3 ετών ώστε να προλαμβάνεται η πρόωρη γήρανση των φυτών με την ανάπτυξη νέων βλαστών.
Μεγάλη προσοχή πρέπει να δίνεται και στην απομάκρυνση των παραφυάδων επειδή μπορεί να αναπτυχτεί πολύ μεγάλη ανεπιθύμητη βλάστηση με αποτέλεσμα την μείωση της παραγωγής της φυτείας μας.

Τα μέτρα που εφαρμόζονται είναι τα εξής:
Την χρησιμοποίηση κατάλληλης εδαφοκάλυψης (με φυτικά υπολείμματα ή με πλαστικό) ή την κατάλληλη μηχανική κατεργασία του εδάφους μετά την φύτευση των δενδρυλλίων. Η κατεργασία του εδάφους δεν πρέπει να γίνεται σε βάθος μεγαλύτερο των 8-10cm από την επιφάνεια, ώστε να μη καταστρέφεται το ριζικό σύστημα του ιπποφαούς. Με την χρήση ζιζανιοκτόνων, ανάλογα με το είδος των ζιζανίων.


 

Η ΣΥΓΚΟΜΙΔΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ
Η μηχανική συγκομιδή αποτελεί μία αναγκαιότητα για χώρες, όπως είναι οι ευρωπαϊκές, όπου τα ημερομίσθια κυμαίνονται σε υψηλότερα επίπεδα σε σχέση με τις ασιατικές.
Σε μελέτες που έγιναν στον Καναδά, εκτιμάται ότι το συνολικό κόστος των ημερομισθίων συγκομιδής των καρπών μίας φυτείας, με φυτά ηλικίας 10 ετών, αποτελεί το 58% του συνολικού κόστους παραγωγής. Σε άλλες μελέτες το ποσοστό αυτό ήταν πολύ υψηλότερο και φθάνει μέχρι το 75%.
Στην Ασία, η συγκομιδή γίνεται αποκλειστικά με τα χέρια και απαιτούνται 150 ανθρωποώρες /στρ.

α) Η γερμανική μέθοδος
Η μέθοδος αυτή συνίσταται στην αποκοπή των καρποφόρων κλάδων με ψαλίδια, την τοποθέτηση των κλάδων αυτών μαζί με τους καρπούς στην κατάψυξη σε θερμοκρασίες -25ο C όσον το δυνατόν πιο σύντομα μετά την αποκοπή τους από τα δένδρα. Η γερμανική μέθοδος έχει όμως μερικά μειονεκτήματα:
Έχουμε παραγωγή κάθε 2 έτη και αν θέλουμε να έχουμε κάθε χρόνο παραγωγή πρέπει να επιλέγουμε τους κλάδους που θα συγκομίζουμε κάθε φορά.
Η περίοδος κοπής των κλαδιών, δεν είναι η καταλληλότερη για το κλάδεμα των καρποφόρων δένδρων.

β) Η μέθοδος της δόνησης των βλαστών του φυτού
Η δόνηση αυτή έχει μία διάρκεια και μία συχνότητα που ποικίλει και με την βοήθεια της οποίας, αποσπάται ο καρπός από το δένδρο. Ο καρπός πέφτει στο έδαφος ή σε κατάλληλη συλλεκτική «ομπρέλα» που απλώνεται στην βάση του δένδρου. Ο μηχανισμός της δόνησης, μπορεί να είναι χειροκίνητος ή να είναι μεγαλύτερου μεγέθους και να είναι μηχανοκίνητος.

γ) Με απορρόφηση των καρπών
Ο μηχανισμός μοιάζει με ηλεκτρική σκούπα, που μπορεί να έχει 4-12 απορροφητήρες. Η συγκομιδή γίνεται με απορρόφηση των καρπών. Η μέθοδος αυτή δίνει καλής ποιότητας καρπούς ενώ έχει την δυνατότητα να ξεχωρίζει τα φύλλα από τους καρπούς.

Δ) Με τα χέρια
Απαιτεί πολλά ημερομίσθια, αν λάβουμε υπόψη μας ότι ένας εκπαιδευμένος εργάτης μαζεύει 4-5 κιλά την ώρα.


 

ΟΙ ΧΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΙΠΠΟΦΑΟΥΣ

Το ιπποφαές είναι ένα από τα ελάχιστα είδη φυτών του οποίου χρησιμοποιούνται σχεδόν όλα του τα μέρη, όπως είναι: οι καρποί, τα φύλλα, ο φλοιός, οι σπόροι, το ξύλο και το ριζικό του σύστημα.

α) Σαν τρόφιμο: Οι χρήσεις του σαν τρόφιμο είναι οι εξής:
Παραγωγή χυμών. Οι χυμοί αυτοί είναι πολύ πλούσιοι σε βιταμίνες και έχουν δε πολύ ωραία γεύση.
Με τα φύλλα του γίνονται θεραπευτικά ροφήματα.
Τα φύλλα, οι νεαροί βλαστοί και τα υπολείμματα των καρπών μετά την επεξεργασία τους, μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν ζωοτροφή των αγροτικών ζώων.
Αλκοολούχα ποτά, όπως είναι λικέρ και ένα είδος κρασιού.

β) Σαν φαρμακευτικό φυτό:
Οι τοπικές εφαρμογές του ελαίου του ιπποφαούς, είναι κατάλληλες για την αντιμετώπιση των ερεθισμών του δέρματος που προέρχονται από τον ήλιο, την θερμότητα, αλλά και τα εγκαύματα που προέρχονται από την επίδραση χημικών ουσιών ή την κοσμική ακτινοβολία, το έκζεμα και την επούλωση των πληγών που δύσκολα επουλώνονται.
Το έλαιο του ιπποφαούς που προέρχεται από τους σπόρους του, είναι πολύ πλούσιο σε βιταμίνες (C, Ε, Α, Β1, Β2, F, Κ, Ρ), τοκοφερόλες, φλαβονοειδή, πολυακόρεστα οξέα, φυτοστερόλες, σάκχαρα, κλπ. Όλες αυτές οι ουσίες έχουν πολύτιμες φαρμακευτικές ιδιότητες για εσωτερική ή εξωτερική χρήση.

γ) Σαν φυτό που χρησιμοποιείται από την βιομηχανία των καλλυντικών
Το ιπποφαές είναι κατάλληλο για την βιομηχανία καλλυντικών
Τα κυριότερα είδη καλλυντικών που παράγονται από το ιπποφαές είναι τα εξής: Κρέμες ημέρας και νύχτας, κρέμες περιποίησης των ματιών, μάσκες προσώπου, λοσιόν σώματος, έλαιο σώματος, κρέμες χεριών, γαλάκτωμα ντεμακιγιάζ, ζελ κλπ.

δ) Σαν φυτό με χρωστικές ουσίες ιδιότητες.
Τα φύλλα και οι νεαροί του βλαστοί περιέχουν μία ουσία την κερσετίνη που χρησιμοποιείται στην βιομηχανία της βαφής των νημάτων επειδή σε συνδυασμό με τα άλατα του σιδήρου δίδει ένα υπέροχο γκρίζο χρώμα.
Οι χρωστικές των καρπών του χρησιμοποιούνται στην βιομηχανία τροφίμων και την φαρμακοβιομηχανία.

ε) Φυτό με αγρονομικό και περιβαλλοντικό ενδιαφέρον:
Το ριζικό του σύστημα διακλαδίζεται πολύ γρήγορα, και έχει την σπάνια ιδιότητα της απορρόφησης ατμοσφαιρικού αζώτου σε συμβίωση με ακτινομύκητες.
Επίσης το ιπποφαές είναι φυτό που μπορεί να ανεχτεί υψηλές περιεκτικότητας χλωριούχου νατρίου στο έδαφος και επομένως είναι κατάλληλο για φύτευση κατά μήκος των οδών όπου τον χειμώνα διασπείρεται αλάτι για προστασία από τον πάγο.

Χρησιμοποιείται σαν αντιδιαβρωτικό φυτό των επικλινών εδαφών, με αποτελέσματα πολύ εντυπωσιακά στην αποκατάσταση πολλών επικλινών εδαφών και κυρίως των πυρόπληκτων εδαφών.
Χρησιμοποιείται σαν φυτό στο οποίο η άγρια πανίδα ευρίσκει καταφύγιο, αλλά και σαν φυτό ανεμοφρακτών.
Σαν καλλωπιστικό φυτό στην Αρχιτεκτονική των κήπων.